domingo, 19 de diciembre de 2010

Entrevista na RADIO GALEGA

Xa se pode escoitar a entrevista da RADIO GALEGA para o programa da fundación PREESCOLAR NA CASA co gallo dos obradoiros de Contacontos para familias que veño a desenvolver nas bibliotecas de Galicia.
[Canto menos é gracioso oírse]

viernes, 17 de diciembre de 2010

OBRADOIRO DE CONTACONTOS PARA FAMILIAS en CEIP CASTELAO (VIGO)

Record de participación y dos horas fantánticas contando cuentos y divirtiéndonos: niños, padres, profes... y abuelos!!!!

Sencillamente Genial.

Gracias a Patricia por invitarme y por hacer posible esta implicación de las familias en la labor del cole y, sobre todo, de la de la biblioteca escolar.

O LECTAURANTE na B.P.M. de SALVATERRA

no blog de libros

miércoles, 8 de diciembre de 2010

a smile bag!

Se lo dedico a Ángela...siempre peocupada por sus amigos...estos días por mí.
MIRA MI SONRISA!!!!!
;-)
'A smile is something special,
a ribbon is something rare.
So I'll be special and I'll be rare,
 with a smile and a ribbon in my hair....'



VÍA Trafegando Ronseis.

lunes, 6 de diciembre de 2010

The world spins madly on

Un corto que combina animación de Ryan Woodward y una canción del grupoThe Weepies: THOUGHT OF YOU
Simplemente: precisoso.

Woke up and wished that I was dead
With an aching in my head
I lay motionless in bed
I thought of you and where you’d gone
and let the world spin madly on

Everything that I said I’d do
Like make the world brand new
And take the time for you
I just got lost and slept right through the dawn
And the world spins madly on

I let the day go by
I always say goodbye
I watch the stars from my windowsill
The whole world is moving and I’m standing still

Woke up and wished that I was dead
With an aching in my head
I lay motionless in bed
The night is here and the day is gone
And the world spins madly on

I thought of you and where you’d gone
And the world spins madly on.

VÍA Trafegando Ronseis.

sábado, 4 de diciembre de 2010

YO QUIERO VER LA PRIMAVERA

Es un otoño frío, es un otoño invernal y polar.
Parece que las nubes siguen entrando y saliendo a su antojo
que el frío siberiano ha encontrado en este rincón un lugar donde abrigarse
si saber que aquí se necesita un poco más de calor.
Y así están pasando los días
rápidos, cortos, oscuros, húmedos, gélidos
que se convierten en solitarios,
que se convierten en tristes, como el frío.
Y seguirán pasando
hasta que en algún momento la primavera quiera aparecer,
haga florecer los árboles,
y dé vida a este momento de agonía.
Y ya no parezca un morir poco a poco.

miércoles, 1 de diciembre de 2010